Volkstuin van Bemar

de eetbare bostuin

In deze blog zoek ik uit wat het tuinieren volgens de eetbare bostuin inhoudt:

 

Onderstaande informatie komt van de website permacultuur Nederland http://www.permacultuurnederland.org/wp/de-eetbare-bostuin

De 7 tot 9 lagen van een eetbare bostuin

Eetbare bostuinen, ook wel bekend als voedselbossen, zijn een populair onderdeel van permacultuur. Door verschillende ontwerpprincipes van de permacultuur te gebruiken is het voor iedereen mogelijk om een bos te ontwerpen vol met eetbare en andere nuttige planten.

09-the-seven-layers-of-a-forest-garden

Denk aan verschillende lagen noten- en fruitbomen zoals tamme kastanjes, walnoten, hartnoten en appel-, peer– en kersenbomen. Hieronder kunnen weer noten- en fruitstruiken staan zoals hazel– en lambertsnoten, frambozen, bosbessen, rode en zwarte bessen etc. Daarbij kunnen er eetbare klimmers in de bomen groeien, denk aan Japanse wijnbes, braam, boysenbes of zelfs een Siberische kiwi. Daaronder  of in open plekken in het bos kunnen groentes, bloemen en kruiden groeien als kruizemunt, daslook etc. En laten we niet de knolgewassen vergeten als aardperen en yacon. En als laatste zijn er nog de bodemkruipers zoals aardbeien en vele leden uit de pompoen familie (Cucurbitaceae) die over de bodem kunnen kruipen.

Forest_Garden_TCPHet grote voordeel van een eetbare bostuin is dat alle ecologische niches gevuld worden. Hierdoor wordt de zon en de bodem optimaal gebruikt door de verschillende lagen nuttige planten en is onkruid een veel kleiner probleem. Door verschillende lagen voedsel onder elkaar te groeien zoals in dit systeem wordt ook de opbrengst per vierkante meter groter. Ten slotte heb je met een eetbare bostuin op termijn telkens minder onderhoud omdat het een ecosysteem is wat grotendeels in balans is net zoals natuurlijke climax-ecosystemen. Door slim de permacultuur ontwerpprincipes toe te passen kun je een eetbaar bos maken met de veerkracht van een natuurlijk ecosysteem. Dit heeft voordeel voor de mensen en voor de natuur.

In de natuur komt de meeste biodiversiteit voor aan oevers en in bosranden. Voor een bosrand heb je geen heel bos nodig. We kunnen ook zo’n rand nabootsen en tegelijk de tuin luchtig houden. De voordelen van zo’n tuin kunnen zijn: op termijn geen overbodig werk zoals spitten en wieden, veel sterke meerjarige planten, en het benutten van verticale ruimte (wortelgewassen, kruidlaag, klimmers, struiken en grote en/of kleine bomen).

Kaulille 2012-07 venkel, appel, doperwt, kastanje, kiwi, kip
Van links naar rechts te zien: venkel, appel, doperwt, kastanje, kiwi, kip (foto: Anthony de Groot)

Niet spitten = kadootje voor het bodemleven

Grondbewerking staat natuurlijk sowieso niet op de to-do list. Dat is juist één van de grote voordelen van een bostuin: dat je de grond helemaal met rust laat. Spitten versnelt namelijk de verzuring van de grond door het uitspoelen van mineralen. En door niet te spitten kan het bodemleven zich optimaal ontwikkelen.

Martin Crawford is een van de pioniers in bostuinieren in de gematigde klimaatzone van West-Europa. Hij is directeur van de Agroforestry Research Trust, heeft verschillende boeken geschreven over dit onderwerp en wordt beschouwd als een vooraanstaand expert op dit gebied.Volgens Martin Crawford zijn de schimmels in de bodem namelijk de belangrijkste ‘planten’ in zijn tuin. Die vormen relaties met de wortels van de planten en maken de nutriënten uit de bodem beter opneembaar voor de planten. Ze beschermen planten tegen ziektes, en vervoeren zelfs nutriënten door de bodem. Daardoor komt bijvoorbeeld de stikstof die stikstofbindende planten creëren precies daar terecht waar andere planten het nodig hebben.

Een leuke website om te bezoeken is die van Vera Greutink op www.tuinsmakelijk.nlhttp://www.tuinsmakelijk.nl/

DE volgende blog zal gaan over polycultuur

Een gedachte aan “de eetbare bostuin

  1. Annemieke Bossink

    Interessant, leuk om te lezen.
    Wat zouden we allemaal gezonder zijn? Als we met meer respect met het land en ons voedsel omgaan.

%d bloggers liken dit: