Start van het seizoen

Ondanks dat de ochtenden in het weekend met mist en nevel begonnen, klaarde het in de middag op en scheen de zon.We gingen zowel zaterdag als zondag een poosje naar onze tuin. Een heel gedoe voor Ben, mij heen en weer rijden, rolstoel in en uitklappen, in en uit de auto doen. Ik ben blij dat het lukt en ik even een poosje mee kan naar buiten.

Pas nu bemerk ik hoe beperkt je bent in een rolstoel, hoe snel ik het zat ben en hoe blij ik dus ben als ik er even uit kan.Inmiddels ben ik geopereerd en moet ik in ieder geval twee weken met mijn been omhoog zitten, daarna moet ik voor controle terug en krijg ik weer voor 4 weken gips.Ik wordt wel steeds handiger met het in en uit de stoel hippen,via een piero-etje de wc indraaien, een broek over mijn gipsbeen werpen, met mijn kruk dingen naar mij toe halen die ik liet vallen enzovoorts.Nog 5 en een halve week gips te gaan, ik tel af☺

Behelpen

De start van het nieuwe seizoen had ik me anders voorgesteld en komt nu op Ben neer.Terwijl hij aan de slag gaat de tuin klaar te maken voor het zaaien en planten, ging ik aan het soppen.Ben hees me over de drempel de keukenschuur in. Voor zover ik erbij kon, heb ik wat schoongemaakt in die schuur waar de muizen afgelopen winter hun toevlucht zochten. In totaal vingen we er 17 en nu wilde ik ook van alle keutels en vieze geurtjes af. Vanuit de rolstoel ging het allemaal net, want het is maar een klein hokje, die keukenschuur.Het is behelpen…..maar ik was al helemaal blij dat dit me gelukt was! Het resultaat kan ik niet laten zien, want mijn telefoon lag buiten….Echt lastig als je niet snel even iets kan pakken.Dan maar een foto uit het archief.

Opruimen

De berg snoeihout wordt allengs minder, het is echt wel stompzinnig werk maar in het zonnetje toch heerlijk wat te doen.Als de berg weg gesnoeid is, hoop ik over de snippers de aardbeienbak er achter te kunnen bereiken om die schoon te gaan maken.Beetje frustrerend is het nu wel als ik zie wat ik moet doen maar er niet bij kan, haha. Knippen dus maar!

Bloembollen

De bollen die ik in potten had gezet, komen nu rap boven de grond. Narcisjes en krokussen komen inmiddels in bloei. Foto’s in de tuin maken gaat nauwelijks vanuit de rolstoel, althans niet de- laag- bij -de- grond foto’s of macro’s.Wat ik maak is met de telefoon nu. Ik kan de tuin ook niet rond omdat we overal gras hebben en dat zwaar rijden is in de stoel. Ik beperk mij door een beetje te rommelen rond de twee schuurtjes waar het bestraat is.Lavendel gesnoeid, oude bloemen uit de hortensia geknipt, het zeil van de picknicktafel afgehaald, wat bakjes met bollen erop, dat ziet er al weer gezelliger uit!

Thuis heb ik inmiddels in drie potjes paprika’s gezaaid, de pootaardappelen liggen klaar, de zaden zijn uitgezocht. De start van het seizoen is begonnen, zelfs vanuit de rolstoel.

Auteur: Margriet

Mijn naam is Margriet, mijn hele leven houd ik al van tuinieren.Sinds wij verhuisden naar een appartement zijn mijn man en ik een volkstuin begonnen.Toen we hem kregen was het een en al distel,paardenbloem en heermoes wat er groeide.Beetje bij beetje hebben we de tuin gevormd. We tuinieren zonder bestrijdingsmiddelen en zonder spitten.

11 gedachten over “Start van het seizoen

  1. picpholio zei:

    Wat leuk om alles weer tot leven te zien komen hé. Uiteraard is er ook nog wat opruimwerk maar dat komt vast wel goed… de koffie staat immers klaar in het tuinhuisje zag ik 🙂

  2. mizzD zei:

    Al goed dat de operatie door kon gaan.. nu nog even de tanden op elkaar voor een paar weken! Gelukkig kun je je toch al een klein beetje meer redden en wat dingetjes doen. Natuurlijk wil je altijd meer.. logisch, met zulk mooi weer kriebelt het als je op zo’n tuin bent lijkt me! 😉

  3. Lies zei:

    Positief bekijken, ‘t kort!
    Je bent, niettegenstaande-bijna-onmogelijk toch flink bezig!
    Lie(f)s.

  4. Mijnnikonenik zei:

    Ach je bent al geopereerd. Goed dat is dan voorbij en goed verlopen. Blij voor jou. Het vraagt dus nog even geduld die weken. Fijn dat je al terecht kon in je tuintje! Het lijkt me fijn groene vingers te hebben

  5. Marthy zei:

    Wat heerlijk om weer aan de slag te kunnen, ook al is het voor jou wat beperkt. Ik verlang naar ons plekje in Frankrijk om ook te kunnen beginnen maar of we er binnenkort naar toe kunnen is maar de vraag,

  6. natuurfreak3 zei:

    Moedig van je toch aan de slag te gaan want alle beetjes geven moed. Dat het moment ongelegen komt. Dat het frustrerend is nergens goed aan te kunnen. Duim voor je dat die moeilijke periode vlug voorbij mag gaan

  7. gerdabakker zei:

    Operatie gelukkig achter de rug en fijn dat je alweer wat meer kan doen. Het is wel behelpen als ik dat zo zie. Ik vind het knap van je dat je er zo mee om gaat. Je kunt nu gaan aftellen. Groetjes

  8. Edward McDunn zei:

    Het is echt vervelend dat je beperkt bent om dingen te doen hoor.
    Hopelijk kan je binnenkort de 400 meter horden weer lopen.

  9. Margriet zei:

    Nou Edward, dat zou pas echt bijzonder zijn, want ik ben totaal niet sportief, haha.

  10. gwendolen zei:

    Zo, jij kan aanpakken, Margriet. Maar, ik snap je frustratie. 🙂

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: