Uit het archief, projectje

Dit jaar zit vakantie er voorlopig nog niet in. Allereerst is daar nog steeds Corona en dan nog mijn enkel die nog niet op vakantie kan of wil zolang hij nog niet goed kan wandelen…… Bij het ordenen van mijn foto’s kwam ik nog een aantal foto’s tegen die ik vandaag deel met jullie.

Ons eerste projectje

foto van Funda gehaald

Mijn man en ik zijn altijd gek geweest op klussen, we zijn menig keer verhuisd en vonden het nooit erg weer ergens opnieuw te beginnen in huis en tuin. We konden altijd prima samenwerken. Pas zagen we ons eerste huis te koop staan. Ons eerste huis was een oud dijkhuis uit 1910 in het dorpje Stavenisse op het eiland Tholen, provincie Zeeland. Het huisje had de wc buiten, geen badkamer, nog van die ouderwetse schuifdeuren in de woonkamer, een granieten gootsteen van misschien 1 meter en op zolder geen slaapkamers maar een grote open ruimte.

We waren 19 en 24 jaar en enthousiast begonnen we met het klussen. Beiden nooit iets gedaan op dat gebied, maar met het betimmeren van muren met schrootjes, die toen in de mode waren, kwamen we een eind. In de gang plakten we behang.Behangen hadden we ook nooit gedaan en we hadden motief gekozen met grote bloemen. Dat de ondergrond niet geschikt was om op te behangen, wisten we niet. Er ontstonden grote luchtbellen onder het behang. We maakten muren op zolder en maakten twee slaapkamers. Dat de muur uiteindelijk scheef bleek en de deur die erin moest dus ook scheef gezaagd moest worden, mocht onze pret niet drukken.

Daarna begonnen we aan een badkamer. We deden alles zelf, alleen de afvoer en de waterleidingen lieten we aanleggen. Met het tegelen van de muren vonden we het handig ieder aan 1 kant te beginnen en in het midden zouden we dan bij elkaar komen met de tegels. Dat dit zo niet werkt, wisten we niet in onze jeugdige onschuld of misschien wel overmoed. Die tegels sloten natuurlijk helemaal niet op elkaar aan, maar versprongen en in het midden moest er een tegel gesneden worden om het pas te maken. Maar geen nood, we maakten daar gewoon een kastje voor de handdoeken, dus dan was dat weer uit het zicht.Tegenwoordig kun je alles op youtube bekijken, maar destijds hadden we geen computer, geen smartphone…..

Grapjas

Ruzies met klussen hadden we niet. Wel hield mijn man me vaak voor de gek. Ging dan bv hard schokkend aan een stroomdraad hangen, waarvan hij natuurlijk eerst de stroom had afgehaald en lag in een deuk als ik, naïef als ik was, daar enorm van schrok.De gemene grapjas! Tot hij op een dag een spiraal van een bed doorzaagde die in zijn buik sprong en hij naar adem hapte. Ik dacht dat het weer een grap was en negeerde hem. Daarna heeft hij nooit meer van dit soort grappen uitgehaald….hij had zijn les geleerd.

We hielden kippen, hadden vogels en poezen en een hond. Met veel plezier woonden wij er, aan het eind van de weg was de Oosterschelde. We leerden er veel van wat ons later van pas kwam.Die grote klussen of verhuizingen zijn nu niet meer aan de orde, maar zeg nooit, nooit…..

Huispedia

Rechts ons dijkhuis. Foto’s hebben we helaas niet meer.

Ik vertrek

Als we op vakantie gingen, zagen we altijd wel bouwvallen die ons aantrokken en steevast zei mijn man dan: “projectje voor ons!” Waren we 30 jaar jonger en wisten we wat we nu weten, dan waren we misschien toch wel echt naar het buitenland vertrokken. Het is altijd bij dromen gebleven en we durfden het nooit echt aan.Ik moet bekennen dat ik daar wel het grootste aandeel in had. Ik ben meer een zekerheidszoeker dan mijn man is en durfde niet.

Met bewondering kijken we al jaren trouw naar het programma”Ik vertrek”. Ik heb zo veel respect voor die mensen die de uitdaging aangaan.

Dochter en schoonzoon dromen nu weleens van een B&B in Frankrijk of waar dan ook. Pas zagen ze een pracht boerderij op Schouwen Duiveland, met veel grond en potentie. Maar ja, het geld hè! Als we nou eens de loterij zouden winnen….Maar mocht het ooit zover komen bij hen, dan zullen we helpen voor zover we kunnen.

Bouwvallig

Hieronder nog wat foto’s die we jaren terug maakten, niet dat we ooit serieus naar iets gekeken hebben. Vaak was het de plek waarvan we dachten, je zou hier toch eens kunnen wonen! Dat geldt overigens niet zozeer voor iedere foto hieronder.

Ardennen Frankrijk
Dordogne
Bretagne
Polen
Polen
Dordogne
Vogezen

Dit kasteeltje in de Dordogne leek ons wel wat om met de kinderen te kopen.Plek genoeg voor allemaal!

bdr

Mercedes

Op een wandeling in de Dordogne troffen we in een tuin deze Mercedes aan en een oude bromfiets. Ook zoiets zul je in Nederland niet zomaar zien, volgens mij. Mijn man was er weg van, we hebben er ook een foto van op canvas laten afdrukken en die hangt nu op onze slaapkamer.

Het mooie van bloggen is dat ik dit soort verhalen kan schrijven, voor jullie hoop ik, leuk om te lezen. Ik kan schrijven over de bloemen van mijn opa, over het beroep van mijn vader en opa’s, over het wecken van mijn oma. De blogs zijn meteen een soort geschiedschrijving voor mijn kinderen, die zo’n verhaal soms wel eens gehoord hebben maar alweer vergeten zijn. Dochter is tegenwoordig geïnteresseerd in verhalen van vroeger, maar vaak komt het niet ter sprake. Dus Romy, stukje familieverhaal voor jou!

Auteur: Margriet

Mijn naam is Margriet, mijn hele leven houd ik al van tuinieren.Sinds wij verhuisden naar een appartement zijn mijn man en ik een volkstuin begonnen.Toen we hem kregen was het een en al distel,paardenbloem en heermoes wat er groeide.Beetje bij beetje hebben we de tuin gevormd. We tuinieren zonder bestrijdingsmiddelen en zonder spitten.

14 gedachten over “Uit het archief, projectje

  1. ria zei:

    Geweldig verhaal heel herkenbaar..ook wij zijn veel verhuisd geen probleem en houden ook van klussen. Ook bijna wat gekocht in Hongarije..maar zekerheid in Nederland opgeven met twee kinderen doe je niet snel. Leuk verhaal ga zo door ik lees het graag.Fijne paasdagen !!

  2. Margriet zei:

    In Hongarije hadden we eens een vakantiebungalow willen kopen….maar op tijd kwamen we er achter dat het wel heel ver was voor een weekeindje

  3. Bertie zei:

    Kostelijk verhaal, klein beetje herkenbaar. De tegelvloer, bijvoorbeeld, het kastje op een fout plaatsen… 🙂
    De foto’s zijn ook herkenbaar . In Zuid-Frankrijk zagen we bouwvallen als spookhuizen,soms te koop, soms woonde er ook nog iemand. Ze werden nooit gesloopt.
    Het ding in de Dordogne is net een kindersprookjeskasteel. 🙂

  4. Marthy zei:

    Wij hebben al bijna dertig jaar een huis in Frankrijk, durfden het dus wel aan. Als je een huis in Frankrijk wilt zal je van klussen en tuinieren moeten houden, anders kan je het wel vergeten. Ook wij hebben altijd veel geklust in onze huizen en het laatste huis hebben we laten bouwen maar wel veel zelf gedaan. Twintig jaar met veel plezier in gewond.

  5. mizzD zei:

    Grappig.. heb zelf ook wel veel geklust, maar dan meer bij anderen.. wij zijn zelf niet zo vaak verhuisd hoor.. we wonen nog maar in ons tweede huis, maar omdat dat helemaal gerenoveerd werd zijn we wél een keertje extra heen en weer verhuisd naar een wisselwoning hehe! Echter, toen ik stopte met werken gingen er juist veel zussen en een broer verhuizen en heb ik heel die flatjes en huizen (vaak compleet uitgewoond) voor ze opgeknapt.. schilderen en sauzen ben ik goed in.. en behangen en vloerbedekking leggen kan ik ook wel hehe. Zo’n huis in het buitenland opknappen..? moet er niet aan denken! Niet voor het klussen, maar voor de administratieve rest, wat in die zuidelijke landen altijd zo tergend langzaam gaat allemaal! En ik ben ook meer van de zekerheid hoor.. als het aan vriendlief gelegen had, zaten we nu misschien wel in Tunesië of zo.. daar kon ie ooit voor werk heen en hij liep al naar woningen te kijken.. ik niet! hahahaa!

  6. picpholio zei:

    Grappen uithalen maakt het werken een stuk aangenamer… maar ja, als het dan ooit echt eens mis gaat… Die optrekjes in het buitenland zien me er toch wel een beetje te bouwvallig uit hoor, ik zou er echt de moed niet voor hebben.

  7. Edward McDunn zei:

    Leuk hoor, hier zitten echt fotogenieke onderwerpen bij.
    Verstandig dat je man eerst de stroom had uitgeschakeld…hahahaha!

  8. Romy zei:

    Zeker leuk om te lezen! Zo moeder, zo dochter… ook ik durf die stap nu nog niet te zetten haha (maar geld zou ook van pas komen natuurlijk ;-)).

  9. Tine de Jong zei:

    Wat een mooi schrijven en zeker de oude fotografie. Er kan best nog wat moois van gemaakt worden want ik kijk ook graag naar de programma’s waar men huizen op knapt. En dan ben ik elke keer weer verwonderd wat ze ervan hebben gemaakt. En ook ik vertrek kijk ik en het is wel een stap wat ze doen en soms loopt het reuze goed. Ik ben zelf echt honkvast en niet zo een reiziger en klussen deden we vroeger wel zelf en hebben ook onze flat zelf helemaal naar eigen zin veranderd. Nu houden we het slechts bij het bijhouden en met witten of eens verven. De leeftijd en onze gezondheid speelt ook wel een rol waardoor het allemaal niet meer zo gemakkelijk gaat. En ik geniet er dus ook van wat andere schrijven over het verleden etc. En soms leer ik er ook weer wat van toch? Wens je voor nu fijne dagen. en ik zie je schrijven weer graag een andermaal met wellicht weer zo een mooi verhaal.

  10. Margriet zei:

    Dank je wel Tine, ik vind het leuk te horen dat je mijn blog waardeert! Fijne Paasdagen!

  11. gwendolen zei:

    Hahaha, geweldige verhalen, Margriet. Hier nog een klus-stel die met veel plezier samenwerkt. Al zijn we wel klaar met huizen verbouwen.
    Nog wel de nodige tuinklussen in de planning dit voorjaar/zomer: Een pergola op de patio en een kas maken van oude ramen.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: