Jonge brei-ster

Gisteren kwam mijn oudste kleindochter logeren. Vorige week zaterdag had ze aan mijn moeder gevraagd of die haar breien wilde leren. Ooit leerde die mijn zoon ook breien en dat verhaal kent ze dus ze dacht bij haar moet ik zijn. Maar dat breien met de stijve vingers van mijn moeder gaat wel lastig, dus ik nam mij voor die taak maar op mij te nemen.

Denk nou niet dat ik dat kan hoor, breien! In een ver verleden heb ik dat inderdaad geleerd, recht, averecht maar veel verder kwam ik niet. Soms begon ik aan een trui, maar zelfs voor mijn destijds driejarige zoon kwam er nooit een trui die helemaal tot het eind gebreid werd. Niet door mij in elk geval. De trui kwam wel af maar je snapt wie hem af maakte. Ja, mijn moeder dus.

Maar ik was vol goede moed het mijn kleindochter te leren. Ze had het over breien op de BSO en ze wilde dat ook kunnen. Ik kocht vrijdag eerst een bol roze wol bij de Action en een paar breinaalden bij de kringloop.Kleindochter was direct dolenthousiast. Ze was verbaasd dat ik dat ook zou kunnen. Ik deed natuurlijk of dat de gewoonste zaak van de wereld is. Natuurlijk kan ik dat, alle meisjes leerden vroeger breien op school. Heel gek vond ze dat en de jongens dan, oma? Nou die leerden zagen en timmeren…..Helemaal raar dat je dat op school kreeg. Nou geloof ik dat ze dit soort dingen tegenwoordig ook best krijgen bij techniek lessen, maar niet zoals wij dat vroeger leerden.

Afijn, ik ging met de naalden zitten om steken op te zetten. Warempel dat kon ik nog. Kleindochter met haar neus er bovenop. Ik steeg weer behoorlijk wat punten in haar achting.Insteken, omslaan, door halen en af laten gaan. Even een paar naalden voor gedaan en daar ging ze.

Een sjaal voor haar zelf, dat  moest het gaan worden. Alhoewel ze het snel door had, heb je natuurlijk niet zomaar een sjaal gebreid. Daar had ze wel een idee voor: als ik mij ga wassen en aankleden, dan kun jij verder oma en dan moet ie klaar zijn als ik aangekleed ben, oké? Maar dat was hij niet. Weet je oma, dan doen we een sjaal voor dokter Konijn[ haar trouwe knuffel al 8 jaar lang] Maar dan was de sjaal veel te breed zoals hij nu op de naalden zat. Ik opperde dan deze af te hechten en opnieuw te beginnen. Zo gezegd zo gedaan. Even googelen hoe ik ook weer een breiwerk moet afhechten en oh ja, ik weet het weer.

Nieuwe steken opgezet en nu veel meer. Daar gingen we weer. Zij een paar steken tot ze ze weer allemaal van de naald afschoof en ik ze moest redden, alles weer herstellen en zo ging het weer opnieuw tot ze dan de draad weer verkeerd omsloeg en hij vast zat. Kortom, we deden een ochtend over een sjaaltje en een lapje.

Misschien was ik stiekem nog wel trotser op het resultaat dan zij was. Voor het eerst had ik iets tot het eind afgebreid!Een sjaal compleet met franjes en knopen van vroeger, uit de knopendoos als versiering.

Van het lapje maakte een cape voor Fifi, het andere knuffeltje wat ze bij zich had.

 

Ik heb mijn pop nog die ik kreeg op mijn tweede verjaardag van mijn opa en oma. De kleertjes ook die erbij horen en die mijn oma breide en naaide. Nu zijn die 61 jaar oud☺ Wie weet zit over 53 jaar Dokter Konijn met haar sjaal om ook wel op het randje van mijn- dan 63 jarige- kleindochters bed. Net als mijn pop op het randje van mijn bed.

Het popje is een Schildpad pop en 61 jaar geleden heette het een negerpopje, maar dat woord kunnen we nu niet meer gebruiken. Een popje van kleur heet ze nu denk ik.

 

Even bijschrijven

Inmiddels twee weken geleden schreef ik mijn laatste blog. Daarna had ik behoorlijk volle weken en kwam er niets van een blogje schrijven maar ook nauwelijks van jullie blogs lezen. Ik heb nog heel wat in te halen!

Eerst maar even zelf wat bijschrijven.Twee weken terug paste ik drie dagen op een zieke kleinzoon, die twee virussen tegelijk had opgelopen.De opvang had al appjes gestuurd wat er nu weer rond ging en ja dan doe je mee als je bijna twee bent! Gelukkig is alles weer overwonnen.

Dagje naaiwerk

Vorige week zaterdag kwam mijn moeder een dagje met haar naaimachine om eindelijk mijn gordijnen in te korten. Toen ik hier kwam wonen had ik er even een zoom in gespeld, maar nu zijn ze op de juiste lengte vast genaaid.Zelf ben ik helemaal niet handig met naaiwerk, maar mijn moeder van bijna 86 gelukkig nog steeds wel! Ik had nog wat andere naaiwerkjes liggen en alles is nu weer gemaakt.Dank je wel Ma!

Het was gezellig en de dag vloog om.

Eind van de middag kwamen zoon en dochter met hun kinderen om pannenkoeken te komen eten en schoonzoon sloot later aan. De laatste is wel in voor een potje stoeien dus die had in een mum van tijd een berg kinderen bovenop zich.

 

 

 

 

 

 

 

Afgelopen week hadden de kinderen hier voorjaarsvakantie.

Strand

Maandag was het droog en niet zo koud en ging ik op de oppasdag met de kleinzoons weer eens naar Hoek van Holland, even uitwaaien op het strand.De jongste is nog altijd een ondernemend ventje en de zee trekt hem nog steeds aan. Daar ging hij hoor! Ik schreef vorig jaar april eens een gedichtje over hem en de zee[ klik hier maar om het te lezen]

 

We zochten mooie schelpen en stukken hout en daarna namen we warme en koude chocomel met wat lekkers erbij in een strandtent.

Heerlijk weer

Dinsdag liep ik nog een stukje door de Gorzen en maakte nog een paar foto’s van sneeuwklokjes.

Het was die dag erg zacht en zonnig. Ik had me ingeschreven om naar de groepsles te gaan in de sportschool maar ik kreeg net voor aanvang een appje dat de instructrice ziek was. Ik wilde eerst dan maar gewoon gaan sporten maar het lekkere weer deed me besluiten mijn balkon onder handen te nemen. Er zitten voortdurend duiven, eksters en kauwen in mijn bakken en potten te wroeten dus er lag allemaal blubber op mijn “gras”. In alle potten komen de bollen op, die ik in de herfst heb geplant. De blauwe druifjes beginnen in bloei te komen

Als het nu een keer echt lekker wordt, kan ik mijn stoel op een schoon balkon zetten. Dit weekend wil ik samen met mijn oudste kleindochter, die komt logeren, paprika gaan zaaien om later op het balkon op te kunnen kweken.

Blijdorp

Vanmorgen ging ik met mijn dochter en de twee kleinzoons naar Blijdorp. We waren er om 9 uur en het goot van de regen. Snel liepen we naar het Oceanium om droog te blijven.Er waren amper andere bezoekers dus we hadden alle ruimte om alles goed te zien.

Deze vis vond mijn kleinzoon Aaron zo grappig, hij heeft een neus! De naam ben ik alweer vergeten maar ik denk dat Aaron hem nog wel weet. Ik stond versteld hoeveel dieren hij bij naam kent, zelfs dieren waar ik nooit van gehoord heb. Ik vertelde hem dat ik pas met mensen naar Ouwehand was geweest en dat een van de vrouwen[ Daphne]  bij de olifanten had gewerkt. Nou dat leek hem ook wel wat.Dat zij mij vertelde dat het vooral poep scheppen was heb ik er maar niet bij verteld ☺

We liepen al met al best een groot deel van de diergaarde rond, maar ik heb niet veel foto’s die goed zijn. Ik had de verkeerde lens mee genomen[ voor portretfotografie] en bovendien in de regen hield ik liever de camera in het tasje. De foto’s van de kinderen laat ik hier niet zien zoals jullie inmiddels weten.

Alhoewel alle dieren echt de interesse van kleinzoon Aaron hebben, is de indoor speeltuin toch bijna leuker dan al die dieren

Na de speeltuin maakten we het rondje dierentuin af. Het weer was inmiddels opgeklaard en de zon kwam zelfs tevoorschijn.

Om 12 uur gingen we huiswaarts omdat kleinzoon Thijmen zijn middagdutje moest gaan doen. Het voordeel van een abonnement, wat mijn dochter heeft, is dat het niet erg is als je maar voor een paar uurtjes gaat. We meten nog even of Aaron gegroeid is en op naar de auto…

ps Ik vind het altijd heel leuk als jullie een reactie achter laten maar vanwege de spam die ik steeds krijg over Viagra en allerlei medicijnen heb ik weer ingesteld dat ik alle reacties eerst goed moet keuren voordat hij zichtbaar is. Dus denk niet ik zie niets, ik moet het eerst goedkeuren en pas dan zie je jouw reactie staan!

Wandelen: Kabouterpad

Vorige week zondag wandelde ik een rondje Grebbeberg. Het was zalig weer, koud maar zonnig. Zondagavond kreeg ik een appje van mijn zoon: ben jij morgen beschikbaar om op te passen, moeders? Normaliter pas ik op maandag op de kleinzoons maar die waren een lang weekend weg. De schoonmoeder van mijn zoon zou eigenlijk oppassen maar was ziek geworden en schoondochter had een bijscholing van school. Ze is juf op de school waar mijn kleindochters ook heen gaan. Zoon had een belangrijke afspraak met een potentiële klant..De meiden hadden ivm de bijscholing van de juffen maandag geen school. Dus ja ik was beschikbaar☺

Op het weerbericht had ik gezien dat het nog zo’n mooie dag zou worden. Ik moest wel wat gaan doen op zo’n mooie dag en zeker niet binnen. Ongeveer anderhalf jaar geleden ging ik met de oudste kleindochter naar het Mastbos om het kabouterpad te lopen. Dat vond ze toen helemaal leuk. Maandagochtend vroeg stelde ik aan de twee dametjes voor dat te gaan doen. De oudste is altijd zo’n enthousiast kind en die stond bijna te juichen en vertelde heel enthousiast aan haar zus hoe leuk het was geweest toen.

Kabouterpad

Om 10 uur zat het stel gewassen en warm gekleed in mijn auto en reden we naar Breda.Het boekje van anderhalf jaar geleden had ik nog. Er staat een verhaaltje in over Daantje Den, de kabouter, die je meeneemt op het rondje door het Kabouterbos. Bij de 25 paaltjes die de kinderen moeten zoeken, horen opdrachten. Ondanks dat de oudste nu bijna 8 is werden alle opdrachten serieus uitgevoerd samen met haar zus van 6.

Opdrachten zijn bijvoorbeeld

  • meet de omtrek van de boom door voetje voor voetje langs de stam te lopen. De stam is 100 kaboutervoetjes dik, hoeveel van jouw voetjes tel jij?
  • Kun je voor Erik Eekhoorn wat eikeltjes en dennenappels rapen. Leg ze maar op een hoopje, zodat Erik ze mee kan nemen:

  • Maak eens  konijnensnorharen met grassprietjes of takjes:

  • Ga eens met je buik tegen de stam staan en kijk omhoog, deze boom is een den. Omdat de dennen vroeger gebruikt werden als mast van een zeilschip en hier in het bos zoveel dennen staan, heet het bos het Mastbos…

  • Maak jezelf eens zo groot als een boom:

Tussen alle opdrachtjes door werd er druk gezocht naar andere dingen, mooie takken, mos, dennenappels om “kerststukjes” mee te gaan maken thuis. Allebei hadden ze ook hun fotocamera bij zich, dus ze maakten weer genoeg foto’s.

Paddenstoelen

Op een gegeven moment riep de oudste dat ik snel moest komen kijken want ze had nu iets gevonden waar ik erg blij van zou worden:

En later nog deze waarop ze zo trots als een pauw was omdat ik zei dat ik die echt nog nooit gezien had en dus een heel bijzonder zwammetje moest zijn.”Goed van mij hè, oma, ik ben echt goed in paddenstoelen vinden……..” Heel eerlijk gezegd weet ik niet eens zeker of het een zwam is of zouden het slakkeneitjes zijn???Obsidentify herkende het niet.

Aan het eind van de route is een restaurant. Eigenlijk wilden de meiden picknicken in een boomhut, maar ik had niets in huis voor een picknick. Het werd een tosti met warme chocolademelk met slagroom en een kindermenu patat  met een fristi. Met een gevulde maag reden we naar mijn huis want de “kerststukjes moesten wel bij mij thuis gemaakt worden.”Want jij hebt allemaal van die leuke spulletjes, oma”

Zo gezegd, zo gedaan:

Ze maakten er ieder twee, van de andere twee vergat ik een foto te maken.

Het was een lekkere dag zo buiten in het bos. Leuk dat ze nog zo enthousiast zijn over zo’n wandeling langs het Kabouterpad. Ik verbaas mij wel dat ze het ene moment nog zo kind zijn en dat bv onder het bloemstukjes maken de oudste vraagt of ik de muziek kan opzetten van Flemming, met de titel Paracetamollen……☻