Couleur locale 2

Nog steeds [of alweer ] giet het hier al de hele dag. Je zou er somber van worden, al die regen…..Wij tellen af naar de operatie dag van mijn man en vanaf nu gaan we min of meer in quarantaine. Hij mag niet verkouden zijn en geen wondjes hebben, anders gaat de operatie niet door.Voorzichtigheid is dus geboden, bijna Corona-achtig….

Om verder door te borduren op het vorig blogje, vandaag een reeks foto’s met deuren.

Deuren heb je in alle soorten en maten, mooie oude deuren of supermoderne en alles wat er tussen zit. Heel veel foto’s maakte er niet eens van, want zoals ik eerder schreef, ben ik pas een paar jaar aan het fotograferen. Eerst voornamelijk op onze tuin en in de natuur, maar later vond ik steeds meer onderwerpen leuk worden.

Deuren

Om ons allemaal eerst maar eens op te vrolijken hier een rijtje deuren waar we allemaal weer graag voor zouden gaan zitten in een lekker zonnetje:

strandhuisjes in Bretagne, Frankrijk

Wat verder weg en in een ander jaar bezochten we Tenerife. Op de rondreis die we maakten kwamen we na een rit door het Anagagebergte, in het Noorden van het eiland, via allerlei haarspeldbochten bij een heel klein kustplaatsje uit. Er waren voornamelijk surfers, wachtend op hoge golven.

Voor de kust lagen een aantal grote rotsen in zee en in 1 ervan zat een deur! Het intrigeert me nu nog, wat zou er achter die deur te zien zijn?

Typisch Franse deuren

In Frankrijk, waar we heel vaak waren, val ik altijd voor van die mooie oude deuren. Zeker als er een slot op zit, zou ik al helemaal graag kijken wat er achter die deur verscholen zit. Oude rommel, een mooie verstofte auto uit vervlogen jaren, huisraad, wat???

in deze staat een auto, meen ik mij te herinneren, maar geen oude verstofte….
leegstaand gebouw
Lang niet gebruikt aan de planten te zien
Met zo’n leuke klink….
spinnenwebben, aan de onderkant verrot, wat zou er toch achter zitten?
soms een trapje op…..
soms verscholen
In de Elzas, ik zou er best even binnen willen kijken……
van een oud kerkje ergens onderweg…..
en soms is de deur gewoon mooi!

Als een deur voor jou niet opengaat,
hoe vervelend dat ook voelt,
wees niet verdrietig, word niet kwaad,
die deur was niet voor jou bedoeld.

Martin Gijzemeter

Nog eens terug naar……..

El Teide

In september 2019 vlogen mijn man voor het eerst samen in ons drieënveertig jaar samen zijn. Alle vakanties waren altijd met de auto geweest tot dan. Maar Tenerife is een beetje lastig met de auto en we wilden er graag heen. In de periode dat we er verbleven, schreef ik meerdere blogs, maar ik heb toen onnoemelijk veel foto’s gemaakt. Vandaag nog maar eens terug naar het middelpunt van het eiland, de vulkaan el Teide.Vast een beetje in vakantiestemming komen…….

De vulkaan zie je van ver liggen, zelfs op een naburig eiland wat wij bezochten, la Gomera. De contouren van El Teide zie je links in de nevel.

De laatste uitbarsting is in 1909 geweest. Er zouden in het verleden gemiddeld eens in de 100 jaar uitbarstingen geweest.Het wachten is dus op een volgende uitbarsting. Gek idee vond ik dat wel toen we er rond reden! Het besef dat het landschap ontstaan is door uitbarstingen van de vulkaan, maakt dat je ook wel nietig voelt.Wat een natuurgeweld moet dat zijn, zo´n uitbarsting….Het naburig eiland La Palma had nog onlangs drie maanden lang te maken met een uitbarsting van de vulkaan Cumbre Vieja

Nationaal park

Het Parque Nacional del Teide staat op de Werelderfgoedlijst van de Unesco

Je kunt het park bezoeken met een bustour of met je eigen auto. Wij huurden een auto tijdens de periode dat we op Tenerife waren. Als je naar de vulkaan rijdt, rijdt je eerst door natuurparken zoals de Valle de Oratova.Het gebied is mooi groen, met bv dennenbossen.Regelmatig zie je de vulkaan prominent liggen:

De wegen met haarspeldbochten brengen je steeds hoger. Op enig moment rijd je een bocht om en is het alsof je een totaal ander land binnen rijdt. Er is geen groen meer maar alleen kale rotsen.Hoe dichter je bij de vulkaan komt, hoe ruiger het landschap.Stenen in allerlei kleurschakeringen, van grijs tot bruin naar zwart.Totdat je dichtbij de vulkaan alleen maar lavastenen, lavabrokken en lavarotsen ziet, een soort maanlandschap.

Op meerder plaatsen zagen we de lagen die de uitbarsting achterliet.

De Teide ontstond 170 000 jaar geleden door een verschuiving van de reeds bestaande vulkaan die nog groter was dan de huidige. Zo werd de caldera van Las Cañadas gevormd. In de loop van de ontstaansgeschiedenis van de Teide werd de caldera met vulkanisch materiaal gevuld waardoor tegenwoordig enkel een deel van de wand zichtbaar is.

Wij vonden het heel indrukwekkend, nog nooit had ik zo’n landschap gezien. We reden er dan ook twee dagen doorheen. Er zijn mooie wegen en tal van uitkijkpunten waar je de auto goed kunt parkeren. Borden geven uitleg over wat je ziet, zoals hieronder over de andere vulkanen die er ook nog zijn.

De vaak gefotografeerde Roque Cinchado in La Orotava is een rotsformatie die iconisch is voor het natuurgebied en zelfs voor Tenerife. De rotspilaar is 27 meter hoog en bestaat uit verschillende vulkanische aardlagen. Het is de drukst bezochte plek van het park en er staan soms dus rijen met bussen en auto’s. Gelukkig niet toen wij er waren. De rots behoort tot een reeks van rotsformaties, die de naam Roques García draagt.

Vanaf allerlei kanten: El Teide

Waar je ook rijdt in het park, vanaf allerlei punten zie je hem weer liggen, de top van de vulkaan:

Het rode materiaal op de vlakte is het overblijfsel van een oude lavastroom.

Wolkenzee

De wolkenzee is een van de meest karakteristieke fenomenen van Tenerife. De passaatwinden drijven de wolken naar het eiland, waar ze worden tegengehouden door de bergen aan de noordkant op een hoogte tussen de 600 en 1.800 meter. Zo wordt een wit deken gevormd die doet denken aan een zacht donzen dekbed.

nog steeds beweging…

Tot zover even terug naar El Teide. Misschien dat we er ooit nog eens heen gaan, want we hebben zeker niet alles gezien op het eiland. We vermeden de toeristische plaatsen en reisden van hotel naar hotel in het noordelijk deel van Tenerife. Zeer de moeite waard, zoals bijvoorbeeld Montañas de Anaga. Misschien voor nog eens een blogje……

Terug naar Frankrijk: Gorges de l’Ardèche

In 2004 waren we voor het laatst in de Ardèche, wel in een ander deel dan tijdens de laatste vakantie van augustus. We bezochten toen de Gorges de l’Ardèche. Dat gebied vond ik toen prachtig en is mij altijd bijgebleven. Doordat mijn externe harde schijf vorig jaar crashte, had ik van die vakantie nog maar 1 foto over. Ons vakantieadres dit jaar lag er ruim anderhalf uur rijden vandaan. Dat was te doen…….Vandaag nog een blogje over ons bezoek aan de Gorges de l’Ardèche in augustus jl

Kloof

De Gorges de l’Ardèche is een kloof langs de rivier de Ardèche in het zuiden van de Ardèche . Je ziet er enorme rotsformaties van kalksteen, uitgesleten door de rivier de Ardèche.

Wij zijn gestart bij de plaats Vallon-Pont-d’Arc en reden via de D 290 tot aan Saint-Martin-d’Ardèche. Al meteen zagen we het verschil in drukte met het deel van de Ardèche waar we dit jaar verbleven. Heel veel toeristen hier, veel campings en tot aan de beroemde Pont d’Arc in file rijden. Zelfs veel fietsers [ met twee honden en al] wat het verkeer ook behoorlijk ophield.

Voordat je start, kun je beter wel eerst gaan plassen, want er is geen restaurant of iets, alleen een bosje waar je achter kunt, haha!

Boogbrug

De Pont d’Arc is een door de natuur gecreëerde boogbrug over de rivier.De meeste auto’s sloegen daar af richting parkeerterrein. Ook wij deden dat omdat ik een foto wilde maken. Het was echter zo druk dat er geen parkeerplek te vinden was. Per abuis reden we de verkeerde kant van de D290 op en moesten we weer keren zodat ik vanuit de auto toch nog een foto kon nemen. Op het strandje zie je nu nog weinig mensen maar ik zag veel families bepakt en bezakt richting strandje lopen.

Belvedères

Onderweg kun je op een behoorlijk aantal  belvedères (uitzichtpunten) met parkeerplaatsen stoppen, waar je kunt genieten van het uitzicht,

Of foto’s maken

Serre du Tourre:

het Cirque de la Madeleine:

Op het water

Ook per kano kun je de Gorges verkennen. Hier bij het begin is het nog druk. Hoe verder op de route hoe minder druk het werd.Het is ook een eind kanoën natuurlijk…..

Overal waar je kunt stoppen zie je ver beneden de rivier. Als je goed kijkt zie je ook kano’s op sommige foto’s.

Voor motorrijders is dit natuurlijk ook een heerlijke route, we kwamen er genoeg tegen. Deze geiten liepen langs de kant van de weg en vonden die motoren ook wel wat.

Ergens zagen we deze krekel en stonden hem te bewonderen.Een paar Fransen kwamen bij ons staan om te zien waar wij naar keken.Uit hun reactie begreep ik wel dat ze erom moesten lachen, slechts een krekel☺

Hoe verder we reden, hoe rustiger het werd. Ergens hebben we geluncht op een van de belvedères, er was niemand….alleen wij met een prachtig uitzicht om van te genieten

Je kunt de route in ongeveer twee uur rijden, wij deden er wat langer over door alle stops, koffie drinken uit de thermoskan, eten, foto’s maken en gewoon genieten..