Wandelen, historisch centrum Maassluis

Twee weken geleden had ik mij ingeschreven voor een historische wandeling olv een gids door Maassluis. Afgelopen woensdag was ik al een rondje gaan lopen en foto’s gaan maken omdat ik dacht dat fotograferen wel niet zo zal lukken met een groepswandeling.

De hele morgen goot het hier af en aan, maar rond 13 uur klaarde het op en gelukkig bleef het droog tijdens de hele wandeling.

Met een groepje van 5, de gids en 2 heren die “stage”liepen omdat ze ook stadsgids willen worden, vertrokken we om 14 uur.

De gids was volgens mij een beetje nerveus door de aanwezigheid van de twee gepensioneerde stagiairs, hij hakkelde nog al en zeker toen die twee hem ook nog eens gingen aanvullen met de kennis die ze opgedaan hadden tijdens een training. Dat was wel een beetje sneu. Een van de twee had het gelukkig in de gaten maar de ander niet, die bleef zijn kennis ook spuien.

Pakhuizen

Maasluis is al bekend in 1340 als Maeslantsluys en hoorde in een ver verleden bij de gemeente Maasland. De zee was de voornaamste bron van inkomsten voor de inwoners. In de zestiende eeuw kreeg de in Maassluis gevestigde haringvisserij een enorme impuls door de grote vraag naar zoute haring in het Oostzeegebied. Naast de haringvisserij waren ook de visserij op zalm, kabeljauw en schelvis van groot belang.De gids vertelde dat hier veel geld werd verdient met de visserij en in Maasland minder, die waren gericht op landbouw. Dus had men er de balen van dat al dat geld daarheen ging. In 1614 werd Maassluis een zelfstandige gemeente en in 1814 kreeg het stadsrechten.

De pakhuizen die langs de haven en vaarten staan doen nog herinneren aan de vroegere tijden.In het pakhuis op de eerste foto hieronder zat een beroemde lijstenmakerij die zelfs lijsten voor het Louvre heeft gemaakt, vertelde de gids.

Maassluis en de trekvaart

In het centrum lopen een aantal vaarten met pittoreske ophaal bruggen en sluizen.

Ik was verbaasd dat te zien. Gek toch eigenlijk, ik kom iedere maandag hier op passen maar had geen idee dat het zo’n leuk centrum heeft.

 

In 1614 waren er nog geen huisnummers. Deze gevelplaat markeerde de herberg de Gouden Leeuw.Dat zat niet in dit pand, wat een koetsiershuis is geweest,  maar een stukje verderop. De gevelsteen is niet lang geleden gerestaureerd.Ook aan de overkant een mooi gerestaureerde gevelsteen van Petrus. De gouden sleutel staat symbool voor het teken dat hij mensen die fouten maakten hun zonden kon vergeven.St  Petrus was beschermheilige van de vissers.

Rond 1650 werd een trekvaartroute aangelegd vanuit handelsstad Delft. Zo kon de vis snel in Delft en Den Haag zijn.Maar ook groenten en fruit vanuit Maasland en omstreken werd hier geladen of juist gelost en overgedragen naar de andere kant van de sluis op grote schepen richting Rotterdam etc.

Zes maal per dag voer zo’n trekschuit naar Delft.Het laden en lossen was het werk van de zakkendragers. Het werk moet vreselijk zwaar geweest zijn!

 

Het zakkendragershuisje

Het werk verdeeld vanuit het zakkendragershuisje.Volgens de gids was het eigenlijk een soort voorloper van een vakbond. Men zorgde ook voor de dragers die op een gegeven moment niet meer konden door de zwaarte van het werk.

Aan de gevel hangt een bel,[ nog net zichtbaar op de foto] als die geluid werd moesten alle zakkendragers er binnen 7 minuten zijn en werd er gedobbeld[ gesmakt].

Wie de hoogste ogen gooide had het werk. De originele dobbeltafel[ de smakbak] staat in het museum van Maassluis en bekeken wij ook.

Groote Kerk

Schrijver Maarten ’t Hart groeide op in Maassluis en beschrijft vaak plekken in Maasluis in zijn boeken. Niet iedereen was daar enthousiast over en voor sommigen was het noemen van zijn naam hetzelfde als vloeken in de kerk.De Groote kerk hieronder heeft een bijzonder orgel aldus de gids. Maarten ’t Hart die ook orgel speelt, mocht echter niet in die kerk op het orgel spelen.

Op de kerk een oude zonnewijzer die het nog steeds doet.

Een deel van de gevel van de Groote kerk is herbouwd na een bombardement dat door de geallieerden verkeerd was gedropt. De binnenstad van Maasluis werd voor een deel vernield en veel mensen werden gedood of verwond.Het monument hieronder gedenkt deze gebeurtenis.

De rondleiding duurde ruim 2 uur en ik vond het best leuk om allemaal van die weetjes te horen.Om alles in 1 blog te schrijven wordt wel wat veel, dus komt er nog een vervolg. Het mooiste, meest karakteristieke plaatje van Maassluis moet ik nog laten zien.

Wandelen, streetart route Afrikaanderwijk, Rotterdam

Toen ik onlangs naar de Open Daken in Rotterdam was geweest en de blog had gepost over de Maassilo, kreeg ik een mail van blogger Mizz D van de blog Nog meer nieuwe maatjes .Ik had als reactie in het blog geschreven dat de buurt mij niet aantrok om alleen daar rond te lopen met mijn camera.Zij bood aan om samen de streetart route te lopen in de Afrikaanderwijk die aan de overkant van de Maassilo ligt.Haar geliefde hond is pas gestorven en ze mist de wandelingen met haar Jaxon erg.

We spraken af bij metrostation Maashaven, ik kwam met de metro, zij met de tram. Net goot het weer eens met bakken uit de hemel, dus we bleven even schuilen terwijl we kennis maakten.Ik kreeg heel aardig een doosje echte Rotterdamse snoepjes, Rotterdammertjes. Helaas was ik niet zo attent, ik had daar niet aan gedacht iets mee te brengen☻ Toen het wat minder hard ging regenen, liepen we als eerste onder de brug van de metro waar alle pilaren beschilderd zijn.Bleven we nog een beetje droog!

Maar zo snel als het ging plenzen, stopte het ook weer en het bleef verder droog die ochtend! Mizz D had een route uitgeprint waar we alle kunstwerken konden vinden. De meesten of misschien wel allemaal zijn geschilderd tijdens het Pow Wow streetart festival een paar jaar terug.Zo goed als alle vonden we, bij een stonden we verbaasd te kijken want de hele muur, waar een schildering op zou moeten staan, werd net overgeschilderd in egaal groen. Nou is mooi groen, niet lelijk maar in dit geval toch een beetje zonde. Volgens de schilder die bezig was, waren er blijkbaar klachten over de felle kleuren van de muurschildering waarvan we nog net een puntje zagen.

Streetart

De route was veelzijdig en besloeg een groot deel van de wijk, aan het eind hadden we ruim 9 kilometer gelopen.Tussendoor even een koffie en plaspauze in een Surinaams eethuis. Verder was er geen terrasje te vinden in de hele wijk.Hieronder een serie van de mooiste muurschilderingen. De kleinere en andere dingen die we tegenkwamen laat ik misschien nog eens zien in een ander blog. De mooiste en mijn favoriet is wel die van Pinokkio:

De schilder heeft het gezicht van zijn eigen zoontje erin verwerkt. Als je goed kijkt kun je dat duidelijk zien.Maar ook de schildering hieronder is werkelijk prachtig gemaakt! Wat ons opviel was dat eigenlijk bijna nergens over de muurschilderingen heen gekalkt is met grafity. Volgens mizz D is dat een soort erecode om dat niet te doen.

 

 

 

Het is erg leuk met iemand op pad te gaan met dezelfde interesse en die net als ik van van alles foto’s maakt. We hadden een leuke klik en het was een gezellige ochtend. We spraken af binnenkort weer op pad te gaan, mogelijk naar Dordrecht dat ook veel muren met streetart rijk is.

Als bonus zagen we nog twee oude muurreclames:

@Mizz D nog bedankt voor de geslaagde wandeling!

Vakantie in eigen land

Vakantie

Bijna twee weken vier ik vakantie in eigen land en ook nog eens dichtbij huis. Mijn dochter is met haar gezin op vakantie in het buitenland en ik mag in haar huis verblijven☺

Ik ben dus twee weken in Maassluis, wat ongeveer een half uur rijden van mijn eigen woonplaats ligt. Ik heb een luxe vakantiehuis hier, van alle gemakken voorzien en als gezelschap twee poezen. De reden van het hier logeren ligt voor een deel bij de oudste poes, die iets aan de schildklier heeft en dagelijks medicijn toegediend moet krijgen. Iets wat niet mee valt. Eerst had ze pilletjes maar die liet ze liggen ondanks dat ze verstopt zaten in haar eten. Nu krijgt ze zalf wat in het oor gezalfd moet worden. Dat probeer ik dus als ze zit te eten in een van de oren te smeren. Leuk vindt ze het niet maar tot nu lukt het.

Wekelijks ben ik in Maassluis te vinden maar altijd als oppas en niet op vakantie. Met twee kleine jongetjes ga je niet langs de mooie haven flaneren maar kun je mij vinden in de speeltuinen of op het schoolplein.Dus genoeg te ontdekken hier of in de omgeving. Mijn dochter had heel lief een zelfgemaakte vakantiegids voor mij klaargelegd met allerlei to do’s, fiets- en wandelroutes, restaurantjes, musea, boerderijwinkels etc.

Muurreclame

Gisteren begon ik echter met iets wat niet in haar gids vermeld stond, een bezoek aan Vlaardingen.

Onlangs ging ik met de jongste kleinzoon met zijn lievelingsvervoermiddel, de metro, eens niet naar Hoek van Holland maar richting Schiedam. Onderweg zag ik vanuit de metro wat oude gebouwen met daarop een oude muurreclame. Sommige van jullie weten misschien vanuit mijn blogs dat ik daar in geïnteresseerd ben, dus ik besloot daar als eerste naar op zoek te gaan.

Op internet had ik gezocht waar ik die muurreclame zou kunnen vinden, maar ik zag dat Vlaardingen er meer rijk is. Ik vond er een stuk of vijf waar ik het adres van kon achter halen. Wat ik las is dat een aantal van die oude muurreclames gerestaureerd zijn maar de eerste die ik bezocht was al weer aan een opknapbeurt toe. Ik begreep dat het aan de kwaliteit van de verf ligt waarom de ene er na jaren nog piekfijn uitziet en de ander alweer gaat bladderen.

Het gebouw van de Visscherij Maatschappij Vlaardingen wat ik dus vanuit de metro zag, staat nu in de steigers en wordt gerenoveerd vanuit het resatauratiefonds. Mooi dat dit dus behouden blijft!

Op loopafstand stond op dit vervallen gebouw de muurreclame van een hotel restaurant, een stoombierbrouwerij  en ijsfabriek. Ik kan alleen informatie vinden over het biermerk Oranjeboom. Op het adres wat op de gevel staat, Hoogstraat 219 is nu in een nieuw pand Basic Fit gevestigd

 

Aan de Koningin Wilhelminahaven vond ik deze reclame op een voormalig café.Dit café, zo las ik, is na Corona niet meer open gegaan, maar wie weet komt er nog eens een liefhebber.Alleen voor de reclame zou je al in dit pand willen, al is deze reclame alweer aan restauratie toe………

Het gebied rond deze haven wordt aardig opgeknapt zag ik. Oude pakhuizen hebben een nieuwe bestemming gekregen en dienen nu als horeca gelegenheid, trouwlocatie, pension, kantoor.Zoals dit pakhuis uit 1916 van Dogger Maatschappij A.Hoogendijk Jzn. Dat Jzn kom je toch eigenlijk ook niet meer tegen in deze tijd?

Het gebouwtje rechts ziet eruit alsof het direct gesloopt mag worden maar misschien wordt dat ook nog wel in haar oude glorie hersteld.

Een stukje verderop zag ik dit:

En omdat mijn dochter in een hofje woont wat Doggevaart heet ,vroeg ik mij af wat Dogger eigenlijk betekent. Wikipedia leerde mij dat het de kabeljauwvaart is geweest in vroeger tijden.In de 17e en 18e eeuw ging men vissen op de Doggersbank met schepen die doggers heetten. Weer wat geleerd!

Verder maar weer met mijn wandeling in Vlaardingen. Ik had mijn auto bij de Wilhelminahaven geparkeerd en een paar reclames vond ik op loopafstand.

Andere waren wat verder en daar reed ik  met de auto heen.Ik had op internet er  een gezien aan een straat die Afrol heet.

Een man vertelde dat deze iets later is gerestaureerd dan die van het café van van Toorn, maar dat voor deze restauratie meer geld beschikbaar was en dat men daardoor betere verf kon kopen. Er stonden oorspronkelijk veel reclames op deze zijgevel, soms over elkaar heen geschilderd.Via het gemeente archief kon men achterhalen wat er allemaal opgestaan heeft.

Onderweg kwam ik dit nog tegen:

Na deze historische muurreclame tocht ging ik weer huiswaarts en ben in de tuin gaan genieten. Morgen ga ik op wandeling met een mede blogger. Met wie en waarheen we gaan, zie je in een volgend blog!